In memoriam Cees Nooteboom

 … Ik bouw mijn nest
 in het zwaaiend zeewier
 en zwem in het raadsel naar binnen

 waar het koel is
 en geurt naar oneindige tijd.

Regels uit het gedicht ‘Raadsel’ in de bundel Zo kon het zijn die de Atalanta Pers in 1998 met Nooteboom uitbracht. Ze vielen me op toen ik kort na zijn overlijden de bundel uit de kast nam en doorbladerde. Ik zie hem nog bij ons binnenstappen om de boeken te signeren. Hij was zeer enthousiast over de vormgeving, maar zag ook onmiddellijk de enige zetfout die de bundel was binnengeslopen.
Vijf jaar later, in 2003, kon ik hem overhalen mee te werken aan de reeks ‘Dialogen’ en verscheen Over en weer, een prachtige briefwisseling in poëzie met zijn vriend Remco Campert.
De laatste jaren had ik geen contact meer met hem, maar de herinneringen die ik aan hem heb zijn me meer dan voldoende. Om nog maar te zwijgen over het prachtig oeuvre aan poëzie dat hij voor ons als lezers heeft nagelaten.

  René Bakker

Een passend gedicht uit de bundel Zo kon het zijn tot slot.

    Panis angelicus

    Let op het brood van de dichtkunst,
    Hier ligt het op tafel.

    Soms wordt het oud,
    Soms wordt het gegeten,
    Soms vermeerdert het zich
    Als vissen
    In een zee van heilige lezers.

    Wie dit eet
    leest water
    vertaald in een steen,

    Eet zichzelf
    In het bordeel
    Van zijn vrijheid,

    Eet zijn gekozen
    Bestemming,

    En leeft.